‘ రెయిన్ కోట్’ చిత్రం మీద వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ కబుర్లు


ఇద్దరు రచయితలు నడుచుకుంటూ వెళ్తున్నారు. ‘ మీరు దేని మీదనైనా వ్రాయగలరా?’, ఒకాయన అడిగాడు.
‘ అదుగో ఆ మల్లె పూవు మీద వ్రాయమంటారా??’
అతను ఆగిపోయాడు. ఇద్దరూ మల్లెపూవు దగ్గరగా వెళ్లారు.
‘ మీరు ఈ పువ్వు మీద వ్రాస్తారా? అయితే నేను నేను పువ్వు మీద కనిపిస్తున్న సన్నని ఈ వాన చినుకును ఎంచుకుంటాను…’
‘ ఎందుకు?’
‘ ఆ చినుకు ఉన్న లోకం నా కథకు ఇతివృత్తం ‘
షార్ట్ స్టోరీలు చదివే వారికి ఒక చిన్న వస్తువును తీసుకుని ఒక సాంఘిక సమస్యనో లేక మానవ సంబంధాల విశ్లేషణో కథకుడు అంతర్లీనంగా నడుపు కథలు చాలా తారస పడుతూ ఉంటాయి. ఇటువంటి కథలలో కళాత్మకత అనేది ప్రధానంగా జీవం పోసుకుంటుంది. ఎక్కువగా పాత్రలు కనిపించవు. ఒక్కో సారి ఒక పాత్రతోనే సాగిపోతుంది. ఎంచుకున్న వస్తువు (గొడుగో లేక రెయిన్ కోటో) కథలో మాట్లాడకుండానే ఒక ప్రముఖ పాత్రను పోషిస్తుంది. ఇలాంటి కథలు నాటక ప్రక్రియకు దగ్గరగా ఉంటాయి. ఇద్దరు మాట్లాడుకోవటం లేదా ఒకరు ఒక ఉత్తరం చదవటం కనిపిస్తూ ఉంటుంది…కథ అయిపోతుంది. సంవాదాల్ మీద, పాత్రల ప్రవేశం మీద, నటుల ప్రతిభ మీద ఆ కథనం యొక్క అంతిమ విజయం ఆధార పడి ఉంటుంది…

~~~***~~~

ఓ హెన్రీ కథ ద గిఫ్ట్ ఆఫ్ ద మేజయీ ‘ మీద ఆధార పడిన చిత్రం ‘ రెయిన్ కోట్ ‘. అజయ్ దేవ్గణ్, ఐశ్వర్యా రాయ్ ఈ చిత్రం లో నటించారు. 2004 లో నిర్మించిన ఈ చిత్రానికి రితుపర్ణో ఘోష్ దర్శకత్వం వహించారు.
అజయ్ ఐశ్వర్య ఒకప్పటి ప్రేమికులు. ప్రేమ ఫలిచనందువల్ల ఐశ్వర్యకు మరొకరితో పెళ్లి అయి కోల్కటాలో ఉంటుంది. అజయ్ ఉద్యోగం కోసం కోల్కటా వస్తాడు. ఐశ్వర్య ఇంటిలో ఇద్దరూ కలుసుకుని వాన పడుతున్నందుకు అలా కూర్చుని మాట్లాడుకుంతారు. ఐశ్వర్య కిటికీలను కూడా తెరవదు. కాలింగు బెల్ ఎవరో కొడుతున్నా తలుపు తీయనీయదు. ఏదో సాకు చెబుతూ ఉంటుంది. తానున్న పరిస్థితిని దాచేస్తూ ఏవేవో చెబుతూ ఉంటుంది. అజయ్ కూడా టి.వీ సీరియల్ నిర్మాత అని, స్లాట్ లు కొంటున్నాడనీ ఎన్నో కబుర్లు చెబుతూ ఉంటాడు. అజయ్ రెయిన్ కోట్ తీసుకుని ఐశ్వర్య ఇప్పుడే బజారుకు వెళ్లి వస్తానని బయటకు వెళుతుంది. ఇల్లు గలాయన అనూ కపూర్ ప్రవేశంతో చిత్రం ఊపు అందుకుంటుంది.
రెయిన్ కోట్ లో ఉన్న ఉత్తరం వలన అజయ్ పరిస్థితి ఆమెకు తెలిసి అందులో బంగారు గాజులు పెడుతుంది. ఇంటి ఆసామి దగ్గర అన్నీ తెలుసుకున్న అజయ్ కొంత డబ్బు (స్నేహితుడు ఇచ్చింది) అతనికి ఇచ్చినా ఆ సంగతి చెప్పడు…
రెయిన్ కోట్ లో ఐశ్వర్య ఒక ఉత్తరం పెడుతుంది. డబ్బు అవ్సరం అని తనకి చెప్పి ఉంటే అతనికి ఇచ్చేది కదా అని వ్రాస్తుంది. అసలు ఆమె భర్త డబ్బు సంపాదించలేక తాగుడుకు గురయి ఉంటిని అస్తవ్యస్త పరిస్థితిలోకి చేర్చాడని అజయ్ కి అప్పటికే తెలిసిపోతుంది…
~~~***~~~
అను కపూర్ ప్రవేశం చేసిన తీరు, అతని నిర్మొహమాట వైఖరి దర్శకుని ప్రతిభను చూపిస్తాయి. ఐశ్వర్య వానలో బయటికి వెళ్లినప్పుడు అజయ్ కిటికీ తెరుస్తాడు. అను కపూర్ బయట నుంచి దారిన పోయే వాడిలా నటించి ఒక్క సారి బాత్ రూం వాడుకోనిస్తారా అని ప్రార్థించి ఒప్పించి ఇంటిలోకి ప్రవేశిస్తాడు!
కావాలనుకున్నవే దొరకటం, అనుకున్నవే జరగటం…ఇవి లేనపుడే జీవితం ఒక అసంతృప్తి అనే బార్డర్ ను కనిపించని రంగులా పూసుకుని నిత్యం ఒక హంగామా చేసుకుంటూ ఉంటుంది. ఒకరు బాగుండాలని ఒకరు, అందరూ బాగుండాలని ఇంకొకరు, ఎవరు బాగుకుంటే ఎవరికి…ఇదో పెద్ద ప్రపంచం, చిన్న జీవిత కాలం!
ముగ్గురూ…ఐశ్వర్య, అజయ్, అను కపూర్ ఎంతో నేర్పుతో నటించిన చిత్రం ఇది.
ఈ చిత్రం క్రిస్టల్ గ్లోబ్ కు ఉత్తమ చిత్రం గా నామినేట్ అయినది. ఐశ్వర్య కు జీ చిని అవార్డ్ ఫర్ క్రిటిక్స్ చాయిస్ వారి ఉత్తమ నటి అవార్డు ఇచ్చారు. ఫిల్మ్ ఫేర్ ఉత్తమ నటి అవార్డుకు కూడా నామినేట్ అయింది.
~~~***~~~

‘ ద రీడర్’ చిత్రం మీద వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ కబుర్లు


బర్నార్డ్ ష్లింక్ జర్మన్ నవల ‘ద రీడర్ ‘ ఆధారంగా 2008 లో నిర్మించబడిన చిత్రం ఇది. కథ కొద్దిగా సంప్రదాయానికి దూరంగా ఉంటుంది. నవలలో చెప్పిన మోతాదు కంటే చిత్రంలో శృంగారం పాళ్లు నిజానికి తక్కువే అని చెప్పాలి.
టీనేజిలో ఉన్న ఒక కుర్రాడికి అతని కంటే చాలా ఎక్కువ వయసు గల ఒక మహిళతో సంబంధం ఏర్పడుతుంది. ఈమె చదువు రాని మహిళ. కుర్రాడి చేత ఆంగ్ల క్లాసిక్ పుస్తకాలు చదివించుకుంటూ అతనితో ఇతర ప్రక్రియలు సాగిస్తూ ఉంటుంది… కుర్రాడు పెద్దయ్యాక లాయరు అవుతాడు. చాలా సంవత్సరాల తరువాత ఈమె ఒక నాజీ వ్యవస్థలో 300 మంది ఒక చర్చ్ లో కాలిపోవునప్పుడు అక్కడ గార్డ్ గా నిలబడి ఏమీ చేయనందుకు కోర్టులో ట్రయల్ లో ఉంటుంది. ఈమె మీద అభియోగం ఏమిటంటే ఈమె ఆ ‘హోలోకాస్ట్ ‘ కి నాయకత్వం వహించి ఒక రిపోర్ట్ కూడా ఇచ్చిందని మిగతా గార్డులు వాదిస్తారు. ఆమె ప్రేమికుడు ఆమె తను చదువుకోలేదన్న సంగతి ఎందుకు చెప్పదు అని బాధ పడతాడు. అయినా ఆమెకు జీవిత ఖైదీ శిక్ష పడుతుంది. జైలుకి ఇతను కాసెట్లు, టేప్ రికార్డరు పంపి వాటిలో పుస్తకాలలోంచి తను చదివి రికార్డు చేసినవి పంపుతూ ఉంటాడు. ఆమె జైలులోనే చదువు నేర్చుకుంటుంది. విడుదల అయ్యే ముందు ఇతను కలుస్తాడు. కలసి ఆమెకు ఉద్యోగం చూశాడనీ, ఇల్లు కూడా చూసి పెట్టాడనీ చెబుతాడు. కానీ విడుదల అయ్యే రోజుకి ఆమె ఆత్మ హత్య చేసుకుని చనిపోతుంది. కొంత డబ్బు ఇలానా ( కోర్టులో సాక్ష్యం చెప్పిన ఆమె) కు ఇవ్వమని సందేశం వ్రాసి పోతుంది. ఆ డబ్బు న్యూ యార్క్ కు ఇతను తీసుకొని వెళ్లి చదువుకోని జ్యూలకోసం వెచ్చించవచ్చని చెబూఅడు.
ఈ లాయరు తన పాపకు (ఇతని వైవాహిక జీవితం విడాకులతో మధ్యలోనే ఆగిపోతుంది ) ఈ వ్యక్తి సమాధి దగ్గర ఈ కథ చెప్పటం ప్రారంభించటం తో సీమా అయిపోతుంది…
~~~***~~~
ఈ చిత్రం మీద చాలా విమర్శలు వచ్చాయి. ముఖ్యంగా చదువు రాకపోవటం మూడు వందల మందిని చంపేయటం ఒక తరాజులో పెడితే ఏది బరువు కాగలదు అని కొందరు ప్రముఖులు అన్నారు. అలాగే ఈ విచ్చలవిడి శృంగార సన్నివేశాలు బాగా లేవనే విమర్శ కూడా వచ్చింది.
కొద్దిగా విషయాన్ని పరిశీలించవలసిన అవసరం ఉన్నది. ఇక్కడ నేపథ్యం రెండవ ప్రపంచ యుధ్ధం. నవలా రచయిత రాజనీతి, సాంఘిక స్పందన, పాత్రలు, చదువు, మానవ మేధస్సు, చదువు వలన ఆలోచించ గలిగే సామర్థ్యం…ఇలా కొన్ని క్లిష్టమైన అంశాలను ఒక స్త్రీ పాత్ర ద్వారా ముందుకు తీసుకుని వచ్చినట్లు కనిపిస్తుంది. నిజానికి కొద్ది సేపు అసలు వీరిద్దరికీ శృంగారం గొడవ ఎందుకు అనిపిస్తుంది. చివరకు ఆ స్త్రీ పాత్రను తిరిగి పరిశీలిస్తే నిత్య జీవితం, శారీరిక అవసరాం ఇలాంటి విషయాల నుండి ఎదిగి ఈమె చివరికి చదువు ద్వారా పూర్తి సిటిజెన్ గా ఎదిగినట్లు , ఆమెలోని స్పందన ద్వారా అక్కడ 300 మంది జ్యూ (మహిళలను) ఎక్స్టర్మినేట్ చేసిన సంఘటనను జైలులో మరల పరిశీలించుకోగలిగినట్లు కనిపిస్తున్నది. ఆ మాటకొస్తే అసలు ఇలా హోలోకాస్ట్ లో పాలు పంచుకున్న వారందరూ చదువుకున్న వారేనా అని రచయిత ఒక ప్రశ్న వేస్తున్నట్లు కూడా తెలుస్తోంది.
~~~***~~~
ఈ చిత్రంలో కేట్ విన్స్ లెట్ నటన తారా స్థాయికి చేరుకుంది. ముఖ్యంగా వయసు మళ్లిన పాత్రలో ఆమె హావ భావాలు ఆకట్టుకుంటాయి. రాల్ఫ్ ఫియన్నెస్ కూడా దీటుగా నటించాడు.
చిత్రీకరణలో ఒక విశేషం ఉంది. చిత్రం ప్రారంభంలో సన్నివేశాలు వేగంగా సాగిపోయి చివరి దశలో టెంపో తగ్గిపోతుంది. సామాన్యంగా మరోలా కథనాన్ని తలపెట్టటం జరుగుతుంది కానీ ఈ చిత్రంలో కథానుసారం మంచి ప్రక్రియ చేపట్టారు. చివర కనిపించే సన్నివేశాలు పాత్రలతో పాటు అందరినీ ఆలోచింప చేస్తాయి.
చర్చ్ లో జరిగిన సన్నివేశం మన ముందుకు రాదు. ఆమె లో చదువు వలన జరుగుతున్న సంచలనమైన మార్పులు ప్రధానమైన అంశం అని దర్శకుడు తెలుపుతున్నట్లు కనిపిస్తోంది కానీ నాజీ వ్యవస్థలోనూ, అటువంటి అరాచకాలలోనూ ఈమె పాత్ర సామాన్యమైనదేనని మరో విధంగా చిత్రం చెబుతుంది. మరోలా చెప్పాలంటే ఆ పని ఈమె కాకపోతే ఎవరైనా ఆ సమయంలో, ఆ వ్యవస్థలో చేసి ఉండే వారే! ఆమెకు ‘ వినిపించిన పుస్తకాలు-లేడీ విత్ ద లిటల్ డాగ్, ఒడిస్సీ…’ ఇలాంటివి.
ఈ చిత్రం చాలా బహుమతులు తీసుకుంది. నాలుగు అకాడమీ అవార్డులు ముఖ్యమైనవి. అందులో కేట్ విన్స్ లెట్ ఉత్తమ నటనకు అకాడమీ అవార్డు గెలుచుకుంది.
ఇతివృత్తం కొద్దిగా భారతీయ పరిస్థితులకు భిన్నంగా ఉన్నా, కొద్దిగా మింగుడు పడకపోయినా ఈ చిత్రం పాత్రల సమ్మేళనం, వెనుక నడుస్తున్న చరిత్ర, దాని ప్రభావం, వాటి ఫోకస్ ఒక పాత్ర మీద ఎలా చూపించాలీ, కథానుసారం టెంపోను ఎలా నియంత్రించాలీ అనే విషయాల కోసం చూడవలసిన అవసరం ఉన్నది.
~~~***~~~

‘ ఈనాడు’ చిత్రం మీద వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ కబుర్లు


ఎ వెడ్నెస్డే అనే హిందీ చిత్రం రిమేక్ ఇది. చక్రి తోలేటి దర్శకత్వం వహించారు. కమల్, వెంకటేష్ నటించారు. సంగీతం శృతి హాసన్ సమకూర్చారు (తెలుగు చిత్రం లో అయితే పాటలేవీ లేవు. నేపథ్య సంగీతం అని సరిపెట్టుకోవాలి).
~~~***~~~
ఎందరో అమాయకుల ప్రాణాలను పొట్టన పెట్టుకున్న తీవ్రవాదులను పట్టుకున్నా వారిని ఏమీ చేయకుండా సంవత్సరాల తరబడి న్యాయ విచారణ
పేరుతో అలా ఊరుకొని చివరకు వదిలేయటం కూడా జరుగుతున్న వ్యవస్థ మీద ఒక సామాన్యుడు-కామన్ మేన్ (కమల్) బాంబులు పెట్టాడని ఎస్. పి (వెంకటేష్ ) ను నమ్మించి తీవ్రవాదులను విడుదల చేయించి ఒక జీపులోకెక్కించి అక్కడ మొబయిల్ ఫోనులో ఉంచిన బాంబుతో హత మారుస్తాడు. ఒకడిని ఇన్స్పెక్టర్ షూట్ చేస్తాడు. ఇది కథ. కథలోని ఇతివృత్తం అందరినీ ఆలోచింపచేసేదే…కాకపోతే ఎక్కడా పోరాటం అనేది కనిపించదు. ఎస్.పి చేస్తున్న ప్రయత్నం యావత్తూ చాలా కంట్రైవ్డ్ గా కనిపిస్తుంది. పోరాటం అనేది కమల్ పాత్రకు చెందవలసినది. దానిని ఇటు తిప్పటం వలన చిత్రంలో ప్రాణం తేలిపోయింది. దర్శకుని తొలి చిత్రం ఎక్కడా ఆగకుండా సాగిపోయింది. సీనులు అలా గిర గిర తిరిగిపోయాయి…సాంకేతికంగా సరిపోవచ్చు. కథనం ఎంచుకున్న లైనుకి సరిపోతుంది. లైనే మార్చి ఉంటే మరోలా ఉండేది. పోలీసు వ్యవస్థను దగ్గరగా చూపించినా కొన్ని లోపాలు తలెత్తాయి. లకడీ కా పుల్ ఇన్స్పెక్టర్ ఒక ఎస్. పి దగ్గరకు వచ్చి ఆయనతో మాట్లాడి వెళ్లిపోతున్నప్పుడు మామూలు దుస్తులున్నప్పటికీ ఒక నీచమైన సెల్యూట్ కొడతాడు. ఎస్.పి దుస్తులలో ఉన్న నక్షత్రాలను పట్టించుకోలేదు. రాజ్ భవన్ దగ్గర ఒక కొత్త కట్టడం మీద అందరికంటే పైన ఉన్న కమల్ ను వెతకటానికి ఆరిఫ్ వెళతాడు. సామాన్యంగా ఇటువంటప్పుడు స్నిఫ్ఫర్ డాగ్ తో వెళ్లటం పధ్ధతి. ఒక్కడూ అలా కొన్ని మెట్లు ఎక్కి ఇక్కడ ఎవరూ లేరని ఫోనులో చెబుతాడు…
~~~***~~~

రియలిసం కోసం పడే తపనకీ, కథలోని కొత్త కోసం నడుపుతున్న వేటకీ మధ్య సరైన సృజనాత్మకతను ఎక్కడో పారేసుకుంటున్నారు మన చిత్ర సీమలోని వారు. మామూలు మనిషి భావాలను ఎంచుకోవటం మంచిదే. చిత్ర రూపం దాల్చాలన్నప్పుడు వృత్తం, పూర్తి ప్రక్రియ, దృశ్యాల సమాహారం ఇటువంటివి శ్రధ్ధతో పరీక్షించవలసిన అవసరం ఉన్నది. సాంకేతికంగా ఎన్నో మన ముందు ఉన్న కాలం ఇది. భావ వైశాల్యం లోపించిన కాలం కూడా ఇదే!
రియలిసం లోకి వెళ్లిన చాలా చిత్రాలలో డీప్ ఫోకస్ ఎడిటింగ్ కీ ( ఒక సీక్వెన్స్ లో తక్కువ ఎడిటింగ్ ) క్లోస్ అప్ ఎడిటింగుకీ మధ్య సరైన బేలెన్స్ కుదరకపోవటం తెలిసిపోతుంది.
డీప్ ఫోకస్ ఎడిటింగులోనే చాలా చిత్రాలలో కొన్ని ప్రక్రియలు చోటు చేసుకుంటాయి. ఉదాహరణకి ఒక సంవాదం జరిగిన తరువాత నటుడు కొద్ది సేపు వ్యక్తిగతంగా ఆలోచించే సన్నివేశాలు ప్రేక్షకుడిని కూడా ఆలోచింపచేస్తాయి. అంత సమయం కేటాయించకపోవటం వలన ఆ అవకాశం లేకపోయింది.
ద డే ఆఫ్ ద జాకాల్ చిత్రంలో ప్రెసిడెంటుని హత్య చేసేందుకు అతను నియమింప బడతాడు. అతను చేసుకుంటున్న ఏర్పాట్లు ఎంతో ఆకట్టుకుంటాయి. అతను ఒక ప్రొఫెషనల్ కిల్లర్ అయినప్పటికీ చివరకు ప్రయత్నం యావత్తూ విఫలమైనప్పుడు సానుభూతి కలుగుతుంది. కారణం ఏమిటంటే అతని తెలివితేటలతో ప్రేక్షకుడు ఏకీభవిస్తాడు. ఇలా చేయవచ్చు అని అతనూ ఆలోచిస్తాడు. ‘ఈనాడు ‘ చిత్రం లో గొప్ప అవకాశం ఏమిటంటే కామన్ మేన్! ఇతను ఆ వ్యూహం రచించటానికి పడిన కష్టాలు, దానికి అతనికి జరిగిన దుర్ఘటన ఇస్తున్న పుష్, చిన్న ఫ్లేష్ బేక్…ఇలాంటివి చెబుతూ పోలీసు వ్యవస్థ మామూలుగా చేసుకుంటున్న ప్రయత్నాన్ని మధ్యలో ఇంట్రొడ్యూస్ చేస్తే కమల్ మరో చరిత్ర సృష్టించే వాడు!
ఒక లేప్ టాప్ పెట్టుకుని ఏవో వైరులు తగిలించి మాట్లాడుతుంటే చూసే వారికి పాత్రతో ‘ఏకీభవించటం ‘ కష్టం.
~~~***~~~

‘ అనలైస్ దిస్’ చిత్రం పై వేదాంతం శ్రీపతిశర్మ కబుర్లు


రాబర్ట్ ద నిరో గురించి అందరికీ తెలిసిందే! ఎందరో నటులు ఆయనను అనుకరించే ప్రయత్నంలోనే గొప్ప నటుల పేరు సంపాదించుకుని వెళ్లిపోయారు!
1999 లో అవినీతిని ‘ కామెడీగా ‘ ఎంచుకుని కెనెత్ లోనెర్గాన్, పీటర్ టోలన్ కలసి రచించిన చిత్రం ఇది.హరోల్డ్ రామిస్ దర్శకత్వం వహించారు. ఒక డాన్ పాత్రలో రాబర్ట్, ఒక మానసిక శాస్త్రవేత్తగా బిలీ క్రిస్టల్ నటించారు.
అమెరికా అండర్ వర్ల్డ్ డాన్ గా ఎవరుండాలి అని ఎంచుకునేందుకు అనే ఒక మీటింగు ఏర్పాటు జరగవలసి ఉన్నది. కథ ఇక్కడ ప్రారంభమవుతుంది. ఆశ్చర్యం కలిగించే విషయం ఏమిటంటే ఒక క్రిమినల్, ఒక సైకిక్-ఇద్దరూ కలసిన పాత్ర నిరో నటించిన పాత్ర. ఒక మాన్సిక వైద్యుడుగా బిలీ క్రిస్టల్ నటన కూడా ఆకటుకుంటుంది.
చిత్రంలోని సన్నివేశాలు క్రౌర్యంతో కూడిన ఒక ప్రపంచంలో ప్రతి మానవునిలోని మానసికపరమైన స్పందనలను పరీక్షించే ప్రక్రియలో భాగంగా కనిపిస్తాయి. ఒక సైకియాట్రిస్ట్ చూసే కోణం సరైన సమయానికి ముందుకు వస్తుంది. మరి కాస్త ముందుకు వెళితే కథలో ఈ సైకియాట్రిస్ట్ కూడా ఒక సమస్యలో ఉంటాడు. సరిగ్గ ఇతను తన రోగులతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఇతని కొడుకు అన్నీ చక్కగా వింటూ ఉంటాడు. ఈ విలన్ తో రంగంలోకి దిగాక రెండవ పెళ్లి చేసుకుంటున్నప్పుడే ఆ ముఠా సూటిగా చర్చ్ లోకే వస్తుంది. అక్కడ చిత్రీకరించిన కామెడీ నవ్విస్తూనే బాధిస్తుంది!
కథ గురించి చెప్పాలంటే నిరో ఈ సైకియాట్రిస్ట్ దగ్గర చికిత్స పొందుతాడు. ఎఫ్. బి. ఐ వారు సైకియాట్రిస్ట్ ను వారికి అనుగుణంగా వాడుకుంటారు. మూల స్తంభం, లేదా కథకు గర్భం అని చెప్పదగిన సన్నివేశం చాలా నేర్పుతో చిత్రీకరించారు దర్శకులు. సైకియాట్రిస్ట్ ను చంపే ఆలోచనతో నిరో అతన్ని ఒక మూలకి మెడ మీద గన్ పెట్టి తోసుకుని వెళతాడు. ఇతను విలన్ తండ్రి పాతికేండ్ల క్రితం ఏ విధంగా చనిపోయాడో అనేది గుర్తుకు తెచ్చి అతన్ని పూర్తిగా ఆ క్షణంలో కరిగించేస్తాడు. సైకియాట్రిస్ట్ దగ్గర ఉన్న ఆయుధం అతని అనుభవం, అతని విద్య!
నిరో ప్రాణాలను యాదృఛ్చికంగా రక్షిస్తాడు. ఇతను జారి ముందుకు పడటం వలన బులెట్ నిరోను తగలబోయి ఇతని భుజానికి తగులుతుంది. ఇతను ఆసుపత్రికి చేరుకుంటాడు, ఎఫ్. బి.ఐ వాళ్లు నిరోను జైలుకు తీసుకుని వెళతారు. అక్కడ నిరోను సైకియాట్రిస్ట్ కలసి వెనక్కి రావటంతో చిత్రం ముగుస్తుంది.
~~~***~~~
సామాన్యంగా ఒక కథానాయకుని ఎంచుకున్నప్పుడు అతను ఎన్నో సమస్యలను ఎదుర్కో గలిగిన ధైర్యవంతునిలా చిత్రీకరించటం ఒక పరిపాటి. మానసిక రోగికి ఒక వైద్యుడు సమాధానం అనుకోవచ్చు. ఈ చిత్రంలో ఆ వైద్యుడు కూడా సమస్యలోకి అనుకోకుండా వెల్లిపోయి కథను సుఖాంతం చేయటం విశేషం. ఇందులో చిన్న మర్మం ఏమిటంటే అన్ని వ్యవస్థలూ ఏదో ఒక పిచ్చి వలనే కనిపిస్తున్నాయి! మందులు కనిపెట్టి లాభం లేదు. సమాజంలోకి దూసుకుని పోయి ఒక సజీవమైన, సక్రియమైన పాత్రను పోషించవలసిన పరిస్థితి వచ్చినప్పుడే నిజమైన విద్య బయట పడగలదని ఒక అంతర్లీనమైన సందేశం కనిపిస్తోంది!
ఒక డాన్ తన పదవి పట్ల ఉన్న వ్యామోహంలో తనకు కలుగుతున్న మానసికపరమైన ఆందోళన కోసం ఒక వైద్యుని సంప్రదించటం ఎంతో సృజనాత్మకతను సూచిస్తోంది. కారులో విలన్ ఒక శవాన్ని పెట్టుకుని వెళుతున్నప్పుడు ఈ వైద్యుడు ఆ కారుని గుద్ది తానుగా నష్త పరిహారాన్ని ఇవ్వాలని ముందుకు వస్తాడు. విలన్ ఆ కారును ఎలాగో అలాగ ముందుకు తీసుకు పోవాల్నే ఆదుర్దాలో ఉంతాడు. ఇతను ఒప్పుకోడు. చివరకు ఒక విసిటింగు కార్డు ఇచ్చి వస్తాడు. వీరి సాంగత్యం అలా ప్రారంభమవుతుంది…

నిరో నటనలో రెండు వైపులు కనిపిస్తాయి-ఒకటి క్రిమినల్ గా నటించటం. రెండు ఒక సైకిక్ లక్షణాలను కనబరచటం. కొన్ని సన్నివేశాలలో రెండిటినీ మేళవించినప్పుడు ఇతను ఏమి చేయబోతున్నాడో ఊహించటం నిజంగానే కష్టమయింది…
డాక్తర్ గారు ఒక ప్రొఫెషనల్ సైకియాట్రిస్టుగా కనిపిస్తూనే ఒక మామూలు మనిషి పడే బాధలను అంతర్లీనంగానే చూపిస్తాడు. దీనికి ఒక కారణం ఉండవచ్చు. పాత్ర పరంగా ఇతని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం నిరోను ఒక సైకియాట్రిస్టుగా ఆకట్టుకుని ముందుకు పోవటం తప్ప మరో మార్గం లేకపోవటం!
ఎంతో క్లిష్టమైన ఇతివృత్తం, అంతే నేర్పుతో తీసిన చిత్రం.
ఈ చిత్రానికి చాలా అవార్డులు వచ్చాయి. 2000వ సంవత్సరం లో రాబర్ట్ ద నిరో కు గోల్డెన్ గ్లోబ్ ఉత్తమ నటుడు పురస్కారం ఇచ్చారు.
‘ అనలైస్ దట్ ‘ అనే చిత్రం కూడా దీని సరళిలో తరువాత వచ్చింది.

This movie certainly deserved an analysis.

~~~***~~~

‘ఇమ్మొబయిల్’ -వేదాంతం శ్రీపతిశర్మ చిట్టి కథ


వేచి ఉండటం అంటే నాకు ఏ రోజూ ఇష్టం లేదు. ఒకరి కోసం ఒక చోట నిలబడాలన్నా, ఒక రైలు లో ఎవరో వస్తున్నారని ఎదురు చూస్తూ కుర్చోవాలన్నా, లైను కదలాలన్నా జీవితం మీద విరక్తి పుడుతూ ఉండేది. కొద్ది రోజుల నుంచీ అలా లేదు. నా మొబయిల్ తడిసిపోయి కోరని వరాన్నిచ్చింది. నాకూ, నా సమయానికీ గల సంబంధం మరింత గట్టిదయ్యింది. అదలా ఉంచి ఎక్కడైనా అలా వేచి ఉండాలంటే ఆ సమయం నాకు ఏ రోజూ వృధా పోదు. బండీ పాడయి ఒక మూల నిలబడ్డాను. వాన దంచుకుంటోంది. ఆగే వరకూ అలా ఆ మూసేసిన షాపు షటర్ కు ఆనుకుని నిలబడ్డాను.

అన్ని వైపులా ద్వారాలు మూసుకున్నప్పుడు నాకు నేను ఎందుకో మరింత స్వతంత్రంగా ఎగురుతాను! ఎక్కడి నుంచో ఆలోచనలు అద్భుతంగా ఆ గొడవ చేస్తున్న ఆకాశంలోకి రాకెట్లలా ఎగిరిపోతాయి. ఎదురుగా ఒక ఇల్లు కనిపిస్తోంది. కటకటాల మాటున ఒక కుర్రాడు వచ్చి మొబయిల్ ఫోనులో మాట్లాడుతున్నాడు. ఎవరో వచ్చి వెనక్కి తీసుకుని పోతున్నారు. అతను మరల వస్తున్నాడు, వాళ్లు మళ్లీ తీసుకుని వెళ్లిపోతున్నారు. తమాషాగా ఉంది. ఎంత వానలో తడిస్తే నేను కింద పడిపోతాను? పోనీ తడిసి చూద్దామా? ఏమో! కొత్త రోగాలు నాట్యం చేస్తున్న నేల ఇది! ఆ కుర్రాడు మరల వచ్చాడు. చిన్నగా అంటున్నాడు, ‘హలో, ఆ, నేనే! ఏమీ లేదు…ఏం చేస్తున్నావు? వానా? లేదు ఎండగా ఉంది. వాడికి చెప్పు, వాడికి మొత్తం మెంటాలిటీయే మెంటల్…’ ఈ సారి తనే వెళ్లిపోయాడు.

ఆ కటకటాలు అతనికి అడ్డంగా ఉన్నట్లున్నాయి. నాకు ఏ అడ్డమూ లేదు. ఈ జైలు అనంతం. ఒక ఆలోచన ఇంకో ఆలోచనకు తాళం వేయగలదు. మరో ఆలోచన అన్ని ఆలోచనలకూ తాళం వేసి మూయగలదు… ఒక చిరునవ్వు చిన్నగా తాళం తెరవగలదు. ఈ మనన్సులోకి నన్ను తోసి జైల్లోకి పంపినట్లు ఎవరో అనుకుంటున్నారు. కుదరదు. నేను నిలబడ్డ చోటే వేయి తలలు, వేయి వెర్రి ఆలోచనలు. నాకు మనుషులతో పని లేదు, నేను బంధువును కాను. నాలో ఏదో నిదుర లేచినప్పుడు నాకు ఎవరితోనూ సంబంధం లేదు. నేను స్వతంత్ర జీవిని…

కుర్రాడు మరల వచ్చాడు. ‘హలో…రావద్దు. ఎందుకు? ఆ పిచ్చోడు రాడు. వద్దు. నేను మిస్డ్ కాల్ ఇస్తాను…’
మరల లోపలికి తీసుకుని వెళ్లిపోయారు.

ఏమిటి నాలో ఈ ఆలోచనలు? శరీరం అలసిపోయిందనా? వాన అడ్డుగా వచ్చిందనా? అనుకున్న సమయం దాటిపోయిందనా? ఏమో! ఆలోచనలకు ఒక గ్రూప్ లీడర్ గా మరో ఆలోచన. ఈ ఆలోచన మిగతా ఆలోచనలను పరిశీలిస్తోంది. పనికి మాలింది!

ఎవడు స్వతంత్రుడు? ఎవరూ లేరు. ఎవరు బంధువు? ఎవరూ లేరు. అన్నీ ఇచ్చి పుచ్చుకునేవే! పై వాడు కూడా నోరు తెరిస్తే కిందటి జన్మలో…అంటూ మొదలు పెడతాడు. లెక్కలు అంటాడు. ఏదో బ్రహ్మాండమైన లెక్క తప్పి పోతున్నట్లు కబుర్లు చెబుతాడు. నేను వాడు కనపడితే నాయనా, నీ సృష్టి మాడర్న్ ఆర్ట్ లాగా చాలా బాగుంది. నీ వెర్రి తనం ఘోరంగా, ఎంతో అందంగా ఉందని చెబుతాను.

కటకటాల దగ్గర లైటు వేసారు. అంటే చీకటి పడింది. చుట్టూతా చూశాను. ఎలా, ఈ వాన ఆగటం లేదు. ఇంటిలో ఒక్క సరుకు లేదు. బండీ మూసుకుంది…ఇలా చెప్పినా నమ్మరు. అదో సమస్య. అక్కడ ఆ కుర్రాడిలాగా నిలబడి చూస్తున్న వారికి ఆలోచనలు కారు మబ్బులలాగా కమ్ముకుంటాయి…ఈ ఊళ్లో ఒక చోట పడే వాన మరో చోట పడదు. అన్నీ అబధ్ధాలే! సిగ్గనేది ఉంటే కదా? ఎవరో మరి స్వతంత్రుడు?

కాలు దగ్గర చిన్న రాళ్లు ఉన్నాయి. ఊరకే ఒక దానిని తీసి తుడిచాను. నీలా బ్రతకలేను. పోనీ నిన్ను ఆయుధం చేసుకుని ఒకరి మీద విసరలేను. అసలు మొబయిల్ పాడైపోయిందన్నా నమ్మటం లేదు ఎవరూ! ఒకరిని ఎందుకు నమ్మించాలి? రాయను నీటిలోకి విసిరాను. అక్కడ పడుకుని ఉన్న ఊరకుక్క ఊరకే లేదు. లేచి మొరిగింది!
‘ కొత్త మొబయిల్ కొని ఇస్తాను ‘, పై వాడు ఆఫీసులో కర్ణుడి తరువాత నేనే అన్నట్లు చెప్పాడు. ‘ కొనలేక కాదు సార్. ఇది చాలా ఖరీదైనది. రిపెయిరు అవుతుందని చెప్పారు. అందుకని ఆగాను…’
బయటికి వచ్చాక వెనుకనుండి మాట్లాడుకుంటున్నారు ఎవరో..’ ఈ మధ్య ఇది ఒక మంచి వంక. తన పనులకు వాడుకోడా మొబయిల్? ‘
ఒక రోజు ఆఫీసుకు వెళ్లి కూర్చున్నాను. ఎదురుగా ఒక పెద్దాయన కూర్చుని ఉన్నాడు. ‘ మొబయిల్ ఎత్తటం లేదేమిటి? ‘, అడిగాడు. రిపెయిరుకు వచ్చిందని చెప్పాలనిపించలేదు. ‘ అది నా మొబయిల్ ‘ అని కూర్చున్నాను. ఏదో అన బోయి నోరు మూశాడు. తన మొబయిల్ లో చాలా సేపు ఏ
దో కెలికాడు. లేచి ‘ వస్తాను ‘, అన్నాడు. చిరునవ్వు నవ్వాను. ఇది నా టయిం అంటానేమోనని అనుకున్నట్లున్నాడు! వెళ్లిపోయాడు.

కుర్రాడు మరల వచ్చాడు. ‘ఛార్జ్ అయిపోతోంది. త్వరగా చెప్పు. కరెంటు పోతుంది. త్వరగా చెప్పు. ఊ…అవునా…’
మరల ఎవరో వెనుక నుంచి పట్టుకుని లోపలికి తీసుకుని వెళ్లారు.
వాన తగ్గింది. బండీ తోసుకుంటూ అటు వెళ్లాను. ఈ సారి కుర్రాడు గింజుకుంటున్నాడు. కటకటాల దగ్గరకు వచ్చాడు. నన్ను చూడలేదు.
‘ ఓ హలో, చెప్పు, వినిపించటం లేదు. ఏమిటీ?…మొబయిల్ పాడయిందా? మరి ఎలా మాట్లాడుతున్నావు? కొయ్యకుర రే…’
వెనుక నుంచి మరల వీపు ఎవరో తట్టి ఈ సారి ఒకటి వాయించారు. నేను అదోలా చూశాను. ఆయన నన్ను చూసి లోపలికి వెళ్లిపోయాడు. కుర్రాడు మొహం ఎర్రగా పెట్టుకుని మరల అక్కడికి వచ్చాడు.
‘ హలో…నేను …చెప్పు. బాగానే ఉందా? ఏమి బాగుంది? మొబయిలా…నీ బుర్రా? ఎందుకు మాట్లాడవు? ‘
మరల పెద్దాయన వచ్చి అతన్ని తీసుకుని వెళుతున్నాడు. ఎందుకో అడిగాను, ‘ సార్, మాట్లాడనీయండి…’
ఆయన కొద్దిగా కోపంగానే చూశాడు. కుర్రాడి చేయి విప్పి చూపించాడు. అసలు చేతిలో మొబయిల్ లేనే లేదు!.
నేను ఇమ్మొబయిల్ అయ్యాను!
~~~***~~~

‘ దో బీఘా జమీన్ ‘ చిత్రం మీద వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ కబుర్లు


నియో రియలిసం అనే ఒక ప్రక్రియ చలన చిత్రాలల విషయంలో వింటూ ఉంటాం. దీని గురించి అంతర్జాతీయంగా చర్చించినప్పుడు ఎక్కువగా ఇటలీ గురించి కూడా వింటూ ఉంటాం. మన దేశం గురించి మాట్లాడినప్పుడు బిమల్ రాయి 1953 లో తీసిన ‘ దో బీఘా జమీన్ ‘ గురించి చెప్పకుండా ఉండలేము. ఈ చిత్రానికి ఎన్నో కీర్తి కిరీటాలున్నాయి. వాటి గురించి తరువాత చెప్పుకోవచ్చు. తెర తీద్దాం…
~~~***~~~
భూమిని తాకట్టు పెట్టిన చిన్న రైతు శంభు (బల్రాజ్ సాహ్ని ). జమీందారు దగ్గరకు వచ్చి ఒక పారిశ్రామిక వేత్త ఆ భూమిని ఎంచుకుని ఫాక్టరీ కడతానని చెబుతాడు. ఆ భూమిని ఇపించేందుకు శంభూని కోర్టుకి ఈడ్చి మూడు నెలలలో డబ్బు కట్టకపోతే భూమి వేలం అవుతుందని తేలుస్తాడు జమీందారు. డబ్బు సంపాదించేందుకు కోల్కటాలో శంభు, తన పిల్లవాడితో పడు కష్టాలు చిత్రం యావత్తూ కమ్ముకుంటాయి.
చివరకు శంభు ఆ భూమిని వదులుకోవాల్సి వస్తుంది. ఇదేమి సినిమా? నిజమే!
జాగ్రత్తగా ఆలోచిస్తే దర్శకుడు చూపించదలచుకుంది చాలా గొప్ప విషయం. భూమిని వదలను అని ఒక రైతు చెప్పి దేనికైనా సిధ్ధ పడటం. రెండు-అతని కుటుంబం ఇందులో అతని వెంటే నిలబడటం. మూడు, ఉన్న వాళ్ల ప్రపంచం ఎంత పీడించినా లేని వారి జగత్తు అతన్ని కలుపుకుని అడుగడుగునా సహాయం చేయటం. ఈ లేనివారి ప్రపంచం చూపించినప్పుడు అందులోని క్రౌర్యం కూడా బాధాకరంగా ముందుకొస్తుంది. కానీ అందులోనే మానవతా విలువలు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. చివరకు ఒక కుటుంబం భూమిని వదులుకున్నా కుటుంబం గానే ప్రక్కగా వెళ్లిపోతుంది.
శంభు తండ్రి ‘ భూమి పోతే ఏమయింది? ఈ ప్రపంచం అంతా మన భూమే, ఆకాశమంతా మన ఇంటి పైకప్పే ‘ అని చాటుతాడు. కుటుంబం లోని బంధాలు అంత గొప్పవి. అది తెలిసిన వారికే ‘ వసుధైవ కుటుంబకం ‘ అనేది అర్థమవుతుంది.
~~~***~~~
చిత్రం వెనుక చిత్రీకరణలోని ఒక మర్మం దాగి ఉంది. ప్రారంభంలో ఒక కరవు పరిస్థితి, వెంటనే ఒక వాన జల్లు, జనంలో ఉత్సాహం, ఆ తరువాత శంభు సమస్య…ఇది సరళి. భూమి నాకేమిచ్చింది అని రైతు అడగడు. భూమి తల్లి. మనలను కని మోసే తల్లి. మనం భూమికి ఏమిచ్చామనేది అందరం వేసుకోవలసిన ప్రశ్న. అన్ని పోరాటాలూ భూమి కోసమే, రాజ్యం కోసమే! ఇందులో పోరాడిన ప్రతివాడూ గెలుస్తాడు. పోరాటమే గెలుపు!
కొన్ని దృశ్యాలు కదిలిస్తాయి. బల్రాజ్ సాహ్నీ తోపుడు బండీని గుర్రం బండీతో సమానంగా వేగం చేయమని ఆసామి పోరటంతో పరుగులు తీసి పడిపోతాడు. విషయానికి అద్దం పట్టే ఘటనతో కథనాన్ని ముందుకు తోసుకుపోయినప్పుడు చరిత్ర లేచి నిలబడుతుంది, దటీస్ ప్రెసెంటేషన్!
డబ్బులు లేనప్పుడు తండ్రి కడుపులో బాలేదు అని తినాం మానెస్తాడు. చిన్న పిల్లవాడు కూడా బయటకు తినటానికి వెళ్లినట్లే వెళ్లి నాకూ కడుపులో బాలేదని ఊరుకుంటాడు…
శంభు భార్య (నిరుపా రాయి ) భర్తకు ఉత్తరం వ్రాయిస్తున్న దృశ్యం ఎంతో సున్నితంగా చిత్రీకరించాడు దర్శకుడు.
ఈటలీ చిత్రం ‘ ద బైసకల్ థీఫ్ ‘ లోని తండ్రీ కొడుకుల ఉదంతం బట్టి ప్రభావితమయినట్లు బిమల్ రాయి చెప్పి యున్నాడు.
ప్రస్తుతం మన దేశం తన జి. డి. పీలో వ్యవసాయ రంగం ప్రాముఖ్యత తగ్గించుకుంటూ పోయి ఇతర రంగాలలోకి దూకేసింది.ఒక సారి ఈ చిత్రం చూసి ఆలొచించవలసిన అవసరం ఉందనిపించింది. ఆర్థిక విధానాల సంగతి ప్రక్కన పెడితే కనీసం భూమి పట్ల మనం చేస్తున్న అమానుషం, కాలుష్యం, దిగజారిన కుటుంబ వ్యవస్థలు, మరుగున పడ్డ విలువలు…ఇవన్నీ కరవులో భాగాలు అని బాధ పడవలసి వస్తుంది…
~~~***~~~

‘ దో బీఘా జమీన్ ‘ ఫిల్మ్ ఫేర్ పురస్కారాలను ప్రవేశపెట్టినప్పుడు మొట్ట మొదటి ఉత్తమ చిత్రంగా ఎన్నికైన చిత్రం. అలాగే కాన్ అంతర్జాతీయ చిత్రోత్సవాలలో ఉత్తమ చిత్రంగా ఎన్నికైన తొలి భారతీయ చలన చిత్రం.మరో చరిత్ర ఈ చిత్రానికి ఉంది. ఈ చిత్రాన్ని తను తీయలేకపోయినందుకు రాజ్ కపూర్ బాధ పడ్డాడుట!

ఈ చిత్రానికి సంగీతం అందించిన వారు సలిల్ చౌధరీ. పాల్ మహేంద్ర సంవాదాలు వ్రాశారు. హృశీకేష్ ముఖర్జీ దృశ్యాలను వ్రాసి కూర్పు చేశారు. కమల్ బోస్ అద్భుతమైన ఛాయాగ్రహణం చేశారు.
అందరూ మహానుభావులే! వీరు కలసినప్పుడు ఈ చిత్రం లోని ఒక పాట తిరిగి చెప్పుకోవాల్సి ఉంటుంది-’ ధర్తీ కహే పుకార్ కే, అప్ని కహానీ ఛోడ్ జా, అప్ని నిశానీ ఛోడ్ జా…’
ప్రతి కష్టానికీ ఒక కథ, ఒక గుర్తింపు అలా మిగిలిపోతుంది.
మన భూమి, మన ప్రజల లోతులలోకి ఒక్క సారి వెళ్లండి అని మన కళా జగత్తు మన దర్శకుల వైపు తిరిగి ఈ రోజు కేక పెడుతోంది…ధర్తీ కహే పుకార్ కే!
~~~***~~~

IMPORTANT-SWINE FLU


I am reproducing a Homoeopathic’s advice here for all our friends:

Having advised you the Cerebral Malaria Preventive Medication, I feel that it is imperative that I also guide you all on how to save yourself and your family from Swine Flu Virus.
Since there is a mixture of 3 medicines which are used in this case, I am giving advice on how to prepare the same for use.
Go to a Homeo Dispensary and buy the following:
1.ARSENIC IODATUM 30 (30 ml)
2.GELSEMIUM 30 (30 ml)
3.EUPATORIUM PERF 30 (30 ml)
(Note Pl buy SBL or SCHWABE medicines only in sealed bottles)
4.About 100gm. globules no. 30.
5.Some empty small bottles(10 ml) and 1 no. bottle of 30 ml capacity.
Method of preparation:
1..Take about 10 ml from each bottle of medicine (given at 1,2,3 above) in the 30 ml glass bottle.
2. Fill the small globules of sugar in the small glass bottles.
3. Put about 10 to 12 drops of the mixed solution into each small bottle until all the globules are wet. Shake the bottle a little and it is ready for use.
SUGGESTED DOSAGE :
Take 4 globules at a time, 3 times a day for 5 days. If there is an actual infection in or around the locality where you stay, pl continue the medication for a few days more.
PRECAUTIONS TO BE OBSERVED;
1. Avoid going to crowded places like Malls, movie halls etc. Children and pregnant ladies to be extra careful.
2. Do not go to a hospital for any tests unless you get the symptoms – Given later in this note.
3. If you have to go somewhere which is likely to be infected, use a MASK. It can be bought from any good dispensary.
4. Wash your hands as soon as you are back with a disinfectant soap and also everytime you sit down for a meal. Please be very particular for the children that they are made to follow these instructions.
5.Spray some disinfectant ( Savlon/ Dettol etc ) on your handkerchief and use this or fresh tissue paper for wiping your hands outside.
SYMPTOMS of the
VIRUS:
1.Cold, running nose, cough, respiratory problems and/or chest pain.
2.Fever, above 100.00 F for 3/4 days.
3. Severe body ache and severe prostration. Difficulty in even getting up from the bed.
NOTE:
If symptoms are noticed, go immediately to a hospital which can test the infection. Persons suffering from Diabetes, High BP and Asthma to be extra careful.
ABOVE ALL, TAKE THE PROPHYLACTIC MEDICATION AND THE PRECAUTIONS AND DO NOT WORRY AT ALL. YOU WILL SAVE YOURSELF AND YOUR FAMILY FROM ANY PROBLEM IN THIS CASE.

Please spread the message.

~Sripati

Previous Older Entries Next Newer Entries

అనుసరించు

Get every new post delivered to your Inbox.