‘అతిథి తుం కబ్ జాఒగే’ చిత్రం మీద వేదాంతం శ్రీపతిశర్మ కబుర్లు

21 మార్చి 2010 అభిప్రాయములు

by srikaaram in శ్రీ-చిత్రం

అజయ్ దేవ్ గణ్,కొంకొనా సేన్ శర్మ,పరేశ్ రావల్ నటించిన ఈ చిత్రానికి అశ్విని ధీర్ దర్శకత్వం వహించారు.ధర్మేంద్ర శర్మ గారి అద్భుతమైన ఎడిటింగ్ కీ,పరేశ్ రావల్ నటనకీ ఈ చిత్రం అందరికీ గుర్తుండిపోగలదు.

పల్లెటూరి వ్యవహారం,పాలిష్డ్ గా కాకుండా నలుగురూ నవ్వుకునే విధంగా ఎవరైనా బంధువు మన దగ్గరకి వచ్చినప్పుడు అందరిలోకి తీసుకెళ్లినప్పుడు సిగ్గు పడుతూ ఈ కార్యక్రమం ఎప్పుడు పూర్తి అవుతుందోనని అంకుంటూ, ఈయన ఏమిమాట్లాడి మనకు ఏ మాట తెచ్చి పెడతాడోనని తెగ ఇబ్బంది పడిపోతాం…నిజానికి సామాన్యుడే మాన్యుడు.అసలు విషయం ఎల్లప్పుడూ వింతగానే కనిపిస్తుంది.మానవ విలువలు ఆత్మవంచన లేని మొండి వాళ్లలో,అన్యాయం సహించకుండా మండి పడే వాళ్లలో,పిచ్చి వాళ్లలో అలా దాక్కొని ఉంటుంది. ఆ ‘అతిథి ‘ మనకు కావాలి,కానీ మరల వద్దు. ఎక్కువ రోజులు మనకు ఆ మనిషి వద్దు.దేవుడినా కొద్ది రోజుల ఉత్సవంలోనే కావాలి.కాకపోతే సమస్య వచ్చినప్పుడు సమాధానం అక్కడి నుంచే వస్తుంది.ఒక హాస్యాస్పదంగా కనిపించే వ్యక్తిని ఎంచుకుని సగటు మానవుని జీవితం ఎంత హాస్యాస్పదంగా సాగుతున్నదో,చక్కని హాస్యరసాన్ని పండిస్తూ ప్రదర్శించాడు దర్శకుడు.

పరేశ్ రావల్ అజయ్ ఇంటికి వచ్చి ఒక చుట్టరికాన్ని తిరగేస్తాడు. సెటిల్ అయిపోతాడు.బాబుకు చక్కని దోహాలను నేర్పుతాడు. ఈయన ఎప్పుడు వెళతాడా అనుకుంటూనే ఉండగా విపరీతమైన చేష్టలు చేస్తూ అజయ్ పని చేస్తున్న ఒక సినీ నిర్మాత దగ్గర జరిగే ఒక ఉదంతంలో (చాలాసేపు నవ్వించే అంశం) ఆ నిర్మాతకు యాభై లక్షల నష్టాన్ని తెచ్చి అతని చేత అవమానింపబడతాడు.అజయ్ ఆ నిర్మాతను తప్పు పట్టి ఆత్మవంచన చేసుకోకుండా పని నుండి బయటకు వస్తాడు…

ఆ తరువాత దర్శకుడు వినాయక చవితికి సంబంధించిన ఒక పాటలోనే చాలా సింపుల్ గా సమస్యలన్నీ పరిష్కారమైనట్లు చూపించటం ఆలోచించటానికి కష్టతరమైనప్పటికీ ఆ విధంగా నాటకీయతను తెర మీద తీసుకుని రాగలగటం మెచ్చుకోదగిన అంశం.వెంటనే గణేశ్ నిమజ్జనం లో అతిథి తప్పిపోవటం,వీళ్లు పడే అవస్థ,ఆవేదన కదిలిస్తుంది.ఆయన మరల మామూలుగా ప్రత్యక్షమయి టికట్ కోసం వెళ్లానని చెబుతాడు.ఇంతలోనే ఊహించని విధంగా అసలు ఎవరి ఇంటికి అయితే ఆయన వెళ్లాలని వచ్చాడో ఆ ఇంటి వ్యక్తి అక్కడికి వచ్చి ఈయనను పలకరిస్తాడు. నిజమైన అతిథి అనిపిస్తాడు.

ఈ చిత్రంలో కూర్పు చాలా బాగుంటుంది. వినాయకుని నిమజ్జనం లో జరిగే కుమ్ములాట వ్యవహారం బాగా చిత్రీకరించారు.దశావతారం చిత్రంలో చివర సునామీ పేరుతో చూపించిన హాస్యాస్పదమైన సన్నివేశానికి ఇటువంటి టెక్నిక్ బదులు చెబుతుంది. దృశ్యానికీ, దృశ్యానికీ ఉన్న అల్లిక ఇటువంటి విషయాలతో నడిచిన కథలకి ఎంతో తోడవుతుంది.

పరేశ్ రావల్ నటించిన తీరులో ఎక్కడా అతి కనిపించదు.ఎన్నో సన్నివేశాలలో కొంత గాంభీర్యం కూడా అవసరం ఉన్నప్పుడు నేను చేసిన దానిలో తప్పేముందనే బేలతనాన్ని తేవటంతో పాత్రలో చక్కగా రాణించాడు.హాస్యరసానికి నటకరంగం మన దేశంలోనే కాదు, ఎన్నో దేశాలలో గట్టి పునాది వేసి వెండి తెర మీదకు అవలీలగా చేరి మెప్పు పొందగలిగింది.ఆ మాటకొస్తే హాస్యానికి క్రాఫ్ట్ అనేది నాటకమే తయారు చేసింది. ఆ పోలిక ఈ చిత్రంలో విరివిగా కనిపిస్తుంది.సరైన పాళ్లు దొరికి మంచి నటీ నటులు ఏకమైతే తెర మీద జరుగుతున్నదంతా మనల్ని నవ్విస్తూనే కొంత కవ్వించి ఎక్కడో కదిలించగలదు కూడా! ఇటువంటి చాలా చిత్రాలు తేలికగా విజయవంతమవుతాయి. ఫ్రాన్స్ లో ఇప్పటికీ విజయవంతమవు సగం సినిమాలు ఈ కోవకు చెందినవే!

~~~***~~~